0

El alem’e mektup

Okumaya üşenenler için özet: Gamlı bir yazı yazmak üzereydim. Kızın biri sesli sesli gülüp dikkatimi dağıttı, ben de O’na mektup yazdım bi’ nevi. 

Şimdi yazı yazmak üzere bir kafeye gelmiş, yeni kahve siparişimi vermişken tam arka masamda bir kız bir de erkek öğrenci oturuyor. Bu gıybet satırlarını yazdığımdan habersiz olan genç kız, oturduğum süre boyunca o kadar abartılı güldü ki sinir oldum. “Çalışıyoruz ama burda aaa” ile başlayıp “senin şuh kahkahanı dinlemek zorunda mıyım ben” cümlesiyle devam ediyordum içimden. Oğlanın sesi çıkmıyor, zaten kızın muhabbeti de komik değil. “O çocuktan kesin hoşlanıyor, gülüşe bak” seviyesine bir tık kalmıştım ki, sokakta oynayan çocukları toplarını kesmekle tehdit eden emekli albay benzetmesini hatırladım.

Hayır, o yaşlara gelmeme daha var. Hem kaldı ki bu benzetme daha çok erkeklere yakışıyor. Ben olsam olsam elindeki bastonunu, son kalmış birkaç dişinin arasından tıslayan bir sesle “utanmanız arlanmanız yok mu sizin hiç ” diye sallayan yaşlı teyze olabilirim.

Yok yok daha gencim, baston biraz daha beklesin. Hem o zamana kadar tek tuşla uzayan, evde şarj edilebilen i-baston falan da çıkar herhalde. Sesimle komut verebilirim i-bastonuma. Saat 12 yönündeki,  sesli şekilde gülen kızı dürt deyince anlasın,  85 dilde “kafam tuttu be” diyebilsin, dürttüğüm gençlerden  puan toplayıp huzur evi dostlarımla tatlı bir rekabet içine girebileyim vesaire vesaire.

devamı gelsin

Paylaş